كاريكلماتور

- لانه ياس را به مورچه هاي اميد اجاره مي دهم.

- آينه هم كارت شناسايي از من مي خواهد.

- آدم هاي يك دنده سرعتشان كم است.

- چون نمي توانم بياستم ، سر حرفم مي نشينم.

- چشمم را درويش مي كنم، دلم خانقاه مي شود.

- با پنبه هايي كه از گوششش درآورد، حلاج شد.

- از فرودگاه سكوت، به آسمان تخيلات پرواز كردم.

- فواره تا به خود مغرور شد، سقوط كرد.

- اگر هفت عدد مقدسي نبود با هفت تير خودكشي نمي كردم.

- نمي شود فاصله ها را با گريه پر كرد.

-  فواره از خودش اوج مي گيرد.

- زمان در ساعتم غلت مي خورد.

- سكوت دره، از خشكي رود نشات مي گيرد.

- آيا مي داني اشك بركه از كجا آب مي خورد؟

- آب گل آلود، پر از ماهي گل آلود است.

- در هر برگ نگاه شاخه اي موج مي زند.